معرفت + عشق

 روش زندگی - دو قطره آب كه به هم نزديك شوند، تشكيل يك قطره بزرگتر ميدهند...اما دوتكه سنگ هيچگاه با هم يكی نمی شوند ! پس هر چه سخت تر و قالبی تر باشيم، فهم ديگران برايمان مشكل تر، و در نتيجه امکان بزرگتر شدنمان نيز كاهش می یابد... آب در عين نرمی و لطافت در مقايسه با سنگ، به مراتب سر سخت تر، و در رسيدن به هدف خود لجوجتر و مصمم تر است. سنگ، پشت اولين مانع جدی می ايستد.اما آب... راه خود را به سمت دريا می يابد.در زندگی، معنای واقعی سرسختی، استواری و مصمم بودن را، در دل نرمی و گذشت بايد جستجو كرد. گاهی لازم است كوتاه بيايی... گاهی نمیتوان بخشید و گذشت...اما می توان چشمان را بست و عبور کرد. گاهی مجبور می شوی نادیده بگیری...گاهی نگاهت را به سمت ديگر بدوز که نبینی....ولی با آگاهی و شناخت وآنگاه بخشیدن را خواهی آموخت. "

روز مـحـشــر پـرسـيـد ز مـن رب جـلــــــــي

گفت تو غـرق گنـاهي؟ گفتمش يـا رب بلي

گفت پس آتش نميـگيرد چـرا جـسم و تنـت

گفتمش چون حـک نمودم روي قلبم يا علي

عجب تمثيلي است اين که علي مولود کعبه است

يعني اينکه باطن قبله را در امام پيدا کن .

عيد غدير خم مبارک

«یک روز رسد غمی به اندازه ی کوه

یک روز رسد نشاط به اندازه ی دشت

افسانه ی زندگی چنین است عزیز

در سایه ی کوه باید از دشت گذشت»

با ساعت دلم

وقت دقیق آمدن توست!

من ایستاده ام:

مانند تک درخت سر کوچه

با شاخه هایی از آغوش

با برگ های از بوسه

با ساعت غرورم اما !

من ایستاده ام:

با شاخه هایی از تابستان

با برگ هایی از پاییز

هنگام شعله ور شدن من!

هنگام شعله ور شدن توست!

ها . . . چشم ها را می بندم

ها . . . گوش ها را می گیرم

با ساعت مشامم

اینک:

وقت عبور عطر تن توست 

پيشاني اَت بُقعه ي هَميشــه اَمن ياد ِ من استـ ...

مي بوسَمش شايـــد از پُشت اين ضَريـح حــاجت رَوا شومـــ !!!

 ترنّم زیبای آب را چگونه می شنیدیم

و اگر سختیها ی زندگی نبود ، چگونه

خوبیهای آنرا حس می کردیم

یا مدبرالیل و النهار

یا محول الحول و الاحوال

حول حالنا الی احسن الحال

سال نو مبارک

                                                مرگ با لحظه میلادم برابر شد و رفت

ما آدما همیشه صداهای بلند رو می شنویم

پر رنگ ها رو می بینیم و کارای سخت رو دوس داریم

غافل از این که خوبا آسون میان بیرنگ می مونن و

 بی صدا میرن ... زندگی ما آدما بر سه اصله

 خندیدن بخشیدن و فراموش کردن پس بیا بخندیم ببخشیم

 و فراموش کنیم ... ( هر چند که خودم نمی تونم همه چیز رو فراموش کنم ! )

بنظرم دنیا ارزش هیچی رو نداره ! می دونی چرا ؟

 آخه بچه که بودیم از آسمون بارون می اومد

بزرگ که شدیم از چشامون بارون میاد !

کلا همه چیز رو باور دارم ... حتی خورشیدی که نتابه ...!

عشق رو باور دارم حتی اگه اون رو حس نکنم

 به سکوت خدا ایمان دارم! آدمی ام

از قضاوت بی رحمانه خیلی زود دلگیر میشم

دستم بوی گل میداد من رو به جرم چیدن گل گرفتن

 و محاکمم کردن اما کسی فکر نکرد شاید من گلی کاشته باشم

شاید طرز فکرم متفاوت باشه ... ولی ... خیلی ها هستن مترسک

رو دوس ندارن چون پرنده ها رو می ترسونه ولی من دوسش دارم

چون تنهایی رو درک می کنه

از زمين خوردن كسى شاد مشو ...

كه نمى دانى گردش روزگار...

براى تو چه در استين دارد.*...

از دروغگوها متنفرم

گاهي كه دلم

 به اندازهء تمام غروبها مي گيرد

چشمهايم را فراموش مي كنم

اما دريغ كه گريه ی دستانم نيز مرا به تو نمي رساند

من از تراكم سياه ابرها مي ترسم و هيچ كس

مهربانتر از گنجشكهاي كوچك كوچه هاي كودكي ام نيست

و كسي دلهره هاي بزرگ قلب كوچكم را نمي شناسد

و يا كابوسهاي شبانه ام را نمي داند

با اين همه ، نازنين ، اين تمام واقعه نيست

از دل هر كوه كوره راهي مي گذرد

و هر اقيانوس به ساحلي مي رسد

و شبي نيست كه طلوع سپيده اي در پايانش نباشد

از چهل فصل دست كم يكي كه بهار است

فعل هایی را صرف می کنند

که برایشان صرف داشته باشد !

نيازهاي بلند ما را همواره بي تاب مي دارند

آنچه هست پست است ، زشت است ، خوب نيست ،

پاك نيست ، جاويد نيست ، صميميت ندارد ،

عظمت ندارد هر چه هست براي مصلحتي است ،

هر كه هست به خاطر منفعتي است

هيچ چيز به خودش نمي ارزد ،

هيچكس به خودش چيزي نيست ،

همه چيز را و همه كس را براي سودي و

فايده اي گذاشته اند.

گفت: جایی میری که مردمی داره

که می شکننت، نکنه غصه بخوری،

تو تنها نیستی، تو کوله بارت عشق

میذارم که بگذری،قلب میذارم که جا

بدی، اشک میدم که همراهیت کنه و

مرگ که بدونی برمی گردی پیش خودم. 

من تو را می خواهم

و همین ساده ترین قصه یک انسان است

تو مرا می خوانی

من تو را نابترین شعر زمان می دانم

و تو هم می دانی

تا ابد در دل من می مانی ..!!